Próby zjednoczenia monarchii piastowskiej Pierwsze próby zjednoczenia monarchii piastowskiej w jedno scentralizowane państwo, podjęli władcy Śląska, Henryk I Brodaty i Henryk II Pobożny (tzw. Monarchia Henryków Śląskich). Zostały przerwane katastrofalnym najazdem mongolskim w 1241 roku. Kolejne podjęli u schyłku XIII w. Henryk IV Probus i Przemysł II, ten ostatni w 26 czerwca 1295 roku koronował się na króla Polski – pierwszy raz po 219 latach. Przemysł II został zamordowany w Rogoźnie 8 lutego 1296 roku podczas nieudanej próby porwania dokonanej z inspiracji margrabiów brandenburskich. Ponieważ Przemysł II nie posiadał męskiego potomka, jego śmierć oznaczała koniec podjętej przez niego próby zjednoczenia państwa (tzw. Królestwo Polskie (1295–1296)).
Zjednoczenie monarchii piastowskiej Dopiero Władysławowi I Łokietkowi udało się – po krótkim okresie rządów czeskich Przemyślidów na przełomie XIII i XIV w. – zjednoczyć znaczną część kraju i koronować się w Krakowie 1320 roku.
Skutki rozbicia dzielnicowego Decentralizacja władzy