km².
Współcześnie akwen zajmuje mniej niż 2 tys. km², podczas gdy w 1973 roku jego powierzchnia wynosiła 25 tys. km². Zanik jeziora przypisywany jest zmianom klimatu oraz zużyciu wody. Powierzchnia zmienia się w zależności od pory roku i ulega znacznemu zmniejszeniu podczas przedłużających się okresów suszy. Najwyższy stan wód notowany jest w październiku i początku listopada, a najniższy pod koniec kwietnia i na początku maja. Jezioro traci ok. 2500 mm rocznie wskutek parowania; ponadto prawdopodobnie 250 mm zasila wody gruntowe. Jezioro zasilają wody rzek: Szari (95%), El Beid (4%) i Komadugu Yobe (1%). Zlewnia jeziora obejmuje obszar 2434 tys. km².
Jezioro rozdziela na dwie części pas mielizn rozciągający się na osi północny wschód – południowy zachód, powstały podczas suszy na początku XX w. Północna część jeziora jest głębsza niż południowa – w części północnej przeważnie 4–7 m, a części południowej 3–4 m. Średnia głębokość wynosi 3,6 m przy zajmowanej powierzchni 18 tys. km². Wysokość bezwzględna strefy bentonicznej waha się między 275,8 a 280,1 m, i wynosi średnio 278,21 m. Przy brzegach jeziora występują liczne piaskowe wysepki, które powiększają się w okresach niskiego stanu wód.