Mimo iż akcja ta miała na celu w głównej mierze walkę z koczownictwem, uprawianym nadal przez wiele grup romskich, w największym stopniu dotknęła osiadłych już od dawna Romungrów. Jej efektem stał się zanik powszechnej znajomości języka romskiego wśród członków społeczności, porzucenie wielu elementów tradycyjnej kultury materialnej i duchowej oraz niepełna asymilacja, której negatywne efekty widoczne są do dziś.

Od XIX wieku do II wojny światowej Historia Romungrów pokrywa się odtąd z ogólną historią społeczną Węgier. Wyjątkowość omawianej grupy zaznaczyła się jednak jeszcze w XIX wieku, kiedy na fali romantyzmu zrodziło się szerokie zainteresowanie jej folklorem, szczególnie muzycznym. Ponadto wielu Romungrów zaczęło odtąd wybierać karierę muzyczną jako drogę awansu społecznego, grając i komponując tradycyjne utwory romskiej muzyki ludowej, jak i powszechnej muzyki poważnej oraz popularnej.