Na błonie śluzowej ściany tylnej znajdują się liczne rozsiane grudki chłonne oraz dwie linie schodzące prawie pionowo ku dołowi, będące także skupiskami tkanki limfatycznej. Są to sznury (pasma) boczne. thumb|350px|Część ustna i krtaniowa gardła – widok ściany przedniej. Na górze widoczna nasada języka z migdałkiem językowym i dołki przednagłośniowe (Vallecula). Pośrodkowo widoczne wejście do krtani, bocznie od niego, obustronnie zachyłki gruszkowate (Pyriform sinus)
Część krtaniowa gardła (inaczej gardło dolne, łac. laryngopharynx) stanowi przedłużenie gardła środkowego i rozciąga się od poziomu linii przechodzącej przez górny brzeg nagłośni. Granicę dolną stanowi krawędź dolna chrząstki pierścieniowatej krtani, poniżej której gardło przechodzi w przełyk na wysokości VI kręgu szyjnego. Część krtaniowa gardła ku przodowi i pośrodkowo łączy się z przedsionkiem krtani (łac. vestibulum laryngis) poprzez wejście do krtani (łac. aditus laryngis), które ograniczone jest przez: górny brzeg nagłośni, fałdy nalewkowo-nagłośniowe nalewki (uwypuklenia błony śluzowej pokrywające chrząstki nalewkowate) wcięcie międzynalewkowe (incisura interarytenoidea)