40., a mieszczanie i wojownicy, widząc klęskę swej floty, schronili się do grodu.
Po bitwie wojska pomorskie zostały wysadzone na brzeg, a następnie rozpoczęły oblężenie grodu. W nocy z 9 na 10 sierpnia, po gwałtownym ataku, Kungahälla została zdobyta, a po dokładnym złupieniu spalona. Pomorzanie do kraju wrócili z tysiącami jeńców i bogatymi łupamiJerzy Pertek, op. cit., s. 9.. Tak wspomina to wydarzenie Snorri Sturluson w swojej sadze:
„Król Racibor i jego zwycięskie wojska ustąpiły i powróciły do Slavii, a wielka liczba ludu, który wzięty był w Kungahelli, potem długo żył u Słowian w niewoli. Wielki port Kungahälla nigdy nie wrócił do tego samego stanu co przedtem [...]”.
Datowanie Teksty źródłowe nie podają dokładnie roku, w którym miał miejsce najazd na Konungahellę. Sturluson podaje, że miało to miejsce „pięć zim po śmierci konunga Sigurda”. Sigurd zmarł w roku 1130, co pozwalałoby twierdzić, że wyprawa miała miejsce w roku 1135Artur Szrejter, "Wielka wyprawa księcia Racibora", Warszawa 2013, s. 66. Jednak większość współczesnych publikacji podaje tę datę w wątpliwość. Artur Szrejter dowodzi, że bitwa musiała mieć miejsce rok później, w 1136, ponieważ w 1135 odbyła się wyprawa Pomorzan na Roskilde (a nieprawdopodobne jest, by zorganizowano dwie wielkie wyprawy w tym samym roku).