Wyniki tej konkurencji istotnie zmieniły porządek klasyfikacji. Po próbach technicznych, prowadzenie objęli z wynikiem po 32 pkt: Niemiec J. Nehring (D-18), Szwajcar Hans Wirth (Klemm L.25) i Czech František Klepš (BH-11). Dalsze miejsca, od 4. do 10. zajęli niemieccy zawodnicy na Klemmach i Junkersach, z wynikami 29,5-30,5 pkt, najwyżej z nich Robert Lusser. Najlepszy z Anglików, Hubert Broad na samolocie DH-60G Gipsy Moth zajmował 15. miejsce z wynikiem 26,25 pkt, a kolejna Angielka Winifred Spooner, też na DH-60G, 25. miejsce (22,5 pkt). Słabo wypadły w próbach technicznych niemieckie samoloty BFW M.23b; najlepszy ich wynik to 25 pkt, a Fritz Morzik na BFW uzyskał 19,5 pkt i po próbach technicznych znajdował się na 30. miejscu. John Carberry na niemieckim samolocie RK-25 zajmował ostatnie 47. miejsce, mając jedynie 12 pkt. Różnice punktowe wprawdzie były niewielkie, lecz były one trudne do odrobienia w locie okrężnym. Osiem załóg odpadło w czasie prób technicznych. Już po wycofaniu niemieckiego samolotu Arado L.1, po awaryjnym lądowaniu na skutek usterki silnika samolot ten rozbił jego pasażer – konstruktor H. Hoffmann, ginąc w katastrofie.