Lot okrężny Drugim etapem zawodów Challenge w 1929 roku był lot okrężny wokół Europy o długości 5942 km. Odbywał się on na trasie: Paryż – Bazylea – Genewa – Lyon – Marsylia – St. Raphael – Turyn – Mediolan – Wenecja – Zagrzeb – Belgrad – Bukareszt – Turnu Severin – Budapeszt – Wiedeń – Brno – Praga – Wrocław (Breslau) – Warszawa – Poznań – Berlin – Hamburg – Amsterdam – Bruksela – Paryż. Głównymi lotniskami etapowymi były: Belgrad, Warszawa i Paryż. W etapie tym punktowana była regularność przelotów (przelot co najmniej 1 etapu dziennie i nienocowanie poza lotniskami etapowymi), utrzymanie wyznaczonej średniej prędkości przelotowej i brak napraw samolotu. Za lot okrężny można było uzyskać 119 pkt.

Lot okrężny rozpoczął się 7 sierpnia startem z paryskiego lotniska Orly. Dwie załogi, w tym Czech Josef Novak odpadły tego dnia z konkursu na skutek awarii samolotów przy starcie. Pomimo że wystarczające było osiąganie dobrych prędkości przelotowych, lot okrężny nabrał w praktyce charakteru wyścigu. Uformowała się czołówka zawodników, którzy wyprzedzali resztę, osiągając Belgrad już 8 sierpnia. W jej skład wchodziły dwie załogi angielskie, Hubert Broad i pilotka Winifred Spooner na samolotach DH-60G, Francuz Raymond Delmotte (Caudron C.191), Czech. F.