Klepš (Avia BH-11) i Niemcy Erich Offermann (BFW M.23b), Waldemar Roeder (Ju A50), F. Kirsch (Klemm L.26), J. Nehring (D-18) i Kanadyjczyk John Carberry (RK-25). Za nimi w grupach lecieli Włosi i załogi niemieckie z F. Morzikiem, a reszta załóg pojedynczo. Kilku zawodników odpadło z konkurencji, głównie na skutek niedających się usunąć własnymi siłami awarii i uszkodzeń podczas przymusowych lądowań.
9 sierpnia większość zawodników wystartowała z Belgradu, a kilka załóg jeszcze było przed Belgradem. 11 sierpnia czołówka zawodników osiągnęła Warszawę, startując jeszcze tego dnia do kolejnego etapu. Koło Wrześni zakończył lot Johannes Nehring, lecący jednym z najszybszych samolotów konkursu, dwupłatowcem Darmstadt D-18, uszkadzając samolot podczas przymusowego lądowania. Ponieważ do Paryża można było przylecieć dopiero od godziny 15.00 14 sierpnia, czołówka zawodników zwolniła tempo pokonywania odcinków. 14 sierpnia, w przeciągu kilku minut po oznaczonej godzinie rozpoczęcia pracy sędziów, na paryskim lotnisku wylądowało 19 załóg, krążących nad lotniskiem, a tego dnia jeszcze 4. Pierwszy wylądował Włoch Batista Botalla na samolocie Fiat AS.1. 15 sierpnia Paryż osiągnęły 3 załogi, a 16 sierpnia pozostałe.