Podział ze względu na fazę synteza w roztworze Wszystkie reakcje przeprowadza się w roztworze. Po każdym etapie konieczne jest chromatograficzne oczyszczanie produktu. Metoda łatwa do zaadaptowania do skali przemysłowej. synteza w roztworze z „kotwicą” Pierwszy nukleozyd oligonukleotydu posiada kotwicę, czyli cząsteczkę chemiczną (najczęściej glikol polietylenowy) pozwalającą na wytrącenie pożądanego produktu z roztworu, dzięki czemu unika się czasochłonnego oczyszczania związku. synteza na podłożu stałym Pierwszy nukleozyd oligonukleotydu przyłączony jest do podłoża stałego (zwykle jest to szkło o kontrolowanej porowatości lub kulki polistyrenowe) o wielkości ułamków milimetra. Podłoże takie przemywane jest roztworami odpowiednich substratów i rozpuszczalnikami. Pozwala to na stosowanie dużych nadmiarów reagentów (odmywanych następnie czystymi rozpuszczalnikami) i uzyskiwanie bardzo wysokich wydajności. Odmianą syntezy na podłożu stałym jest synteza mikromacierzy DNA na płytkach szklanych lub z tworzywa o rozmiarach rzędu centymetrów.
Podział ze względu na wielkość łączonych jednostek synteza z monomerów synteza blokowa
Podział ze względu na automatyzację synteza ręczna synteza maszynowa
Podział ze względu na skalę skala biochemiczna (poniżej 1 μmol) skala półpreparatywna (1–10 μmol) skala przemysłowa (kilogramowa)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Reakcje chemiczne Kategoria:DNA Kategoria:RNA