thumb|250px|Przykład obrazu Lauego – dyfraktogram kryształu o układzie regularnym, otrzymany dla kierunku 100 (zob. wskaźniki Millera) Obraz Lauego (diagram Lauego, dyfraktogram Lauego, lauegram, rentgenogram Lauego, ang. Laue's diffraction pattern) – obraz powstający wskutek dyfrakcji po przejściu równoległej wiązki promieniowania rentgenowskiego przez nieruchomy monokryształ.
W doświadczeniu, przeprowadzonym po raz pierwszy przez niemieckiego fizyka Maxa von Lauego (1912), promienie Röntgena tworzyły po przejściu przez kolimator, z otworkiem w płycie ołowianej, wąską wiązkę równoległą. Takie promieniowanie, padając na cienką monokrystaliczną płytkę siarczku cynku (ZnS), tworzyło na znajdującej się za kryształem kliszy fotograficznej obraz dyfrakcyjny tego kryształu. Dyfraktogram miał wyraźną plamę pośrodku obrazu i szereg rozrzuconych symetrycznie plamek, odpowiadających promieniom spełniającym tzw. „warunek Lauego”.