Za odkrycie i opisanie tych zjawisk Max von Laue otrzymał w roku 1914 Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki. thumb|240px|Ilustracja prawa Bragga Metodę tę zaczęto stosować do badania struktury kryształów różnych substancji, ponieważ ułożenie plamek zależy od rodzaju sieci krystalicznej – wzajemnego położenia regularnie powtarzających się płaszczyzn, z regularnie ułożonymi atomami, która jest 3-wymiarową siatką dyfrakcyjną. W tych warunkach zachodzi ugięcie promieni Roentgena i ich interferencja. Postać obrazu dyfrakcyjnego zależy od rodzaju struktury krystalicznej i od kierunku padania promieni rentgenowskich w stosunku do płaszczyzn krystalograficznych. Wzmocnienie fal o określonej długości wskutek interferencji następuje wówczas, gdy płaszczyzny sieciowe spełniają równanie Bragga, a różnica wektorów falowych, K = k’ – k, jest wektorem sieci odwrotnej (na ilustracji przedstawiono przykład dyfraktogramu kryształu o układzie regularnym, otrzymanego dla kierunku o wskaźniku Millera 100).
Z drugiej strony, jeżeli znana jest budowa kryształu, obraz Lauego pozwala na wyznaczenie długości fali, dlatego metoda Lauego stosowana jest w spektrografii promieniowania rentgenowskiego.
Zobacz też elementy symetrii kryształów rentgenografia strukturalna układ krystalograficzny
Przypisy
Kategoria:Promieniowanie elektromagnetyczne Kategoria:Krystalografia