Cmentarz Piskariowski (ros. Пискарёвское мемориальное кладбище) – cmentarz w Petersburgu; jedno z miejsc masowych pochówków w czasie blokady Leningradu, największy na świecie cmentarz ofiar II wojny światowej, cmentarz-muzeum.
Historia Cmentarz Piskariowski założono w latach 30. XX wieku na północnym krańcu ówczesnego Leningradu. Nazwa cmentarza pochodzi od nazwy niedaleko leżącej wówczas wsi Piskariowka, obecnie okręgu miejskiego Sankt Petersburga. Początkowo służył pochówkom mieszkańców; w czasie wojny zimowej grzebano tam również poległych żołnierzy.
W czasie blokady Leningradu pochowano tam około 470 tysięcy mieszkańców, zmarłych od głodu, zimna, chorób i bombardowań, oraz około 50 tysięcy żołnierzy. W ten sposób miejsce to stało się największym na świecie cmentarzem ofiar II wojny światowej. W najtrudniejszym momencie lutego 1942 napływ zwłok na cmentarz był tak wielki, że oczekiwały one na pochówek ułożone w rzędy wysokie na dwa metry, a długie na dwieście metrów, a było ich 20–25 tysięcy. Tylko 20 lutego 1942 na cmentarzu pochowano 10 tysięcy osób. Szacuje się, że zbiorowych mogił na terenie cmentarza było 433.