Wizję tę dopełnia wiersz XII (O Lillo moja, jeśli tam u Boga...) stanowiący formę błagalnej modlitwy do personifikacji doskonałej miłości o wstawiennictwo u Boga oraz uwolnienia od "życiowego łańcucha" tożsamego z poczuciem braku oraz połowiczności. Ów kategoria "połowiczności" ludzkiego istnienia odnosi się bezpośrednio do dobrze znanych u schyłku XIX wieku iluminacji Emanuela Swedenborga czy Władimira Sołowjowa mówiących o kobiecie i mężczyźnie jako o dwóch połówkach jednego anioła. Pomimo cierpienia związanego z niespełnieniem bądź niemożliwością pełnego spełnienia miłości w doczesnym życiu, refleksja Langego już samemu przeczuciu boskiej miłości u człowieka nadaje rangę klucza do życia wiecznego (XXXIV (Tak mi jakoś się wydaje...)).
Wiersz XXII (A kto te oczy widział...) porusza z kolei temat miłości zmysłowej kreśląc mistyczną Jedność pomiędzy Naturą oraz światem pozazmysłowym a erotycznym zachwytem nad obiektem miłości.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Rozmyślania w serwisie Polona
Kategoria:Polskie zbiory poetyckie Kategoria:Twórczość Antoniego Langego Kategoria:Utwory literackie z 1906