Robert Eustachy Mroziewicz (ur. 20 września 1942 w Warszawie, zm. 15 czerwca 2008) – polski dyplomata i historyk, profesor Centrum Studiów Latynoamerykańskich UW (CESLA) i Collegium Civitas, działacz opozycji demokratycznej, członek PZPRSpętana akademia, Polska Akademia Nauk w dokumentach władz PRL, materiały Służby Bezpieczeństwa (1967–1987), wybór, wstęp i opracowanie: Patryk Pleskot, Tadeusz Paweł Rutkowski, t. I, Warszawa 2009, s. 254., po 1989 wiceminister spraw zagranicznych i obrony narodowej.
Życiorys W młodości był członkiem „walterowców”, kierowanej przez Jacka Kuronia drużyny harcerskiej, organizowanych w okresie odwilży według sowieckiego wzorca organizacji pionierskich. Na studiach na Uniwersytecie Warszawskim związał się z „komandosami” – grupą opozycyjnej młodzieży. Został wyrzucony z uniwersytetu po wydarzeniach marcowych, ale w 1965 ukończył studia historyczne na UW. Tamże doktoryzował się w 1970. Współpracował z Komitetem Obrony Robotników, był zastępcą redaktora naczelnego podziemnego kwartalnika „Krytyka”. W 1980 został członkiem NSZZ „Solidarność”. W 1985 więziony za działalność opozycyjną.