Miedziane Ławki (Wyżnia i Niżnia), używane najprawdopodobniej w latach 1760–1790 przez rodzinę Fábry i zatrudnionych przez nich poszukiwaczy złota (rodzina Fábry wydobywała srebro i malachit z południowych stoków Łomnicy).
W grani Wideł wyróżnia się (w kolejności od Łomnicy): Miedziany Mur (Medený múr) – najwyższa część Wideł, dawniej traktowana jako część Zachodniego Szczytu Wideł; dolna część północno-zachodnich ścian łączy się ze ścianami Łomnicy, a część południowa schodzi do tzw. Cmentarzyska, Niżnia Miedziana Przełączka (Nižná medená štrbina), Zachodni Szczyt Wideł (Západná Vidlová veža), Przełęcz w Widłach (Vidlové sedlo, 2417 m) – wąska i głęboka przełęcz jest najniżej położoną częścią Grani Wideł, Wielki Szczyt Wideł (Veľká Vidlová veža, 2522 m), najwyższy szczyt Grani Wideł o ostro poszarpanych, urwistych ścianach; nazywany jest też Widłami, Wyżnia Przełęcz w Widłach (Lieviková štrbina), Wschodni Szczyt Wideł (Východná Vidlová veža).
Turnie tworzące Grań Wideł są zbudowane z granitu. W kierunku południowym opadają przede wszystkim do Łomnickiego Koryta – górnej części Cmentarzyska. Po tej stronie ściany wyraźnie wyodrębniają się od masywu Łomnicy.