Inaczej jest po stronie Miedzianej Kotliny – poniżej Miedzianych Ławek ściany tworzą wraz z północną ścianą Łomnicy dość jednolite stoki.
Historia i nazewnictwo Pierwsze, odnotowane wejścia: Przełęcz w Widłach – Karol Englisch i przewodnik Johann Hunsdorfer (senior) 12 sierpnia 1903 r., zimą – Ernst Dubke oraz przewodnicy Johann Breuer i Johann Franz (senior) 17 lutego 1906 r. Zachodni Szczyt Wideł – Karol Englisch 17 sierpnia 1903 r. Wielki Szczyt Wideł – Miklós Szontagh (junior) i przewodnik Johann Hunsdorfer (senior) pod koniec sierpnia 1903 r., zimą – Ernst Dubke i przewodnicy Johann Breuer i Johann Franz senior 17 lutego 1906 r. pierwsze przejście całej Grani Wideł – Aleksander Znamięcki i przewodnik Jędrzej Marusarz Jarząbek 6 września 1906 r., zimą – Gerhard Haffner, Alfred Schmidt, przewodnik Matthias Nitsch 20 kwietnia 1935 r.
Z racji dużego znaczenia dla taternictwa Widły były opisywane w licznych relacjach wspinaczkowych, a także w poezji. Roman Kordys w 1908 r. napisał artykuł Ze wspomnień o Widłach. W 1964 r. Maria Kalota-Szymańska opublikowała natomiast w tomiku Sezon w Tatrach wiersz Na grani Wideł.