25 lutego 1812, baron Jan Karol Serra, poseł (rezydent) nadzwyczajny francuski w towarzystwie Fryderyka Augusta Wettina, króla Saksonii, księcia warszawskiego i Friedricha C. L. Senfft von Pilsach, ministra spraw wewnętrznych Saksonii, podpisano konwencję, która między innymi dotyczyła 10 pp Pułk ten mający 4 bataliony, po 6 kompanii w batalionie, został zobowiązany do uzupełnienia każdej kompanii do kompletu 140 ludzi. Nakazano także, niezwłoczne dodanie do pułku 25 kompanii zakładowej, w stanie 140 osób.
Kampanię roku 1812 pułk ten odbył w VII dywizji gen. Grandjeana, w brygadzie drugiej, pod dowództwem gen. Bachelu. Po klęskach tej kampanii brygada druga osłaniała odwrót korpusu Macdonalda od Tylży do Gdańska, gdzie dotarła na początku stycznia 1813. Stan 10 pułku piechoty, stacjonującego w Gdańsku, wynosił wtedy 83 oficerów i 1609 żołnierzy. W grodzie nad Motławą 10 pp po raz ostatni wpisał się w karty historii epoki napoleońskiej.