Główną przeszkodę stanowił brak odpowiednich surowców, jednak rozwiązano ten problem wprowadzając do produkcji szereg surogatów.
Dnia 19 lutego 1919 do miasta wkroczyły wojska polskie, a Białystok znalazł się w odrodzonej Rzeczypospolitej.
II Rzeczpospolita Po krótkiej niepodległości, 28 lipca 1920 roku, miasto zajęte zostało przez wojska bolszewickie. Powołano do życia „Tymczasowy Komitet Rewolucyjny Polski”, który wkrótce wydał manifest informujący o wyzwoleniu „uciemiężonej” ludności spod rządów „reakcji”. Reorganizacja miejscowego przemysłu rozpoczęła się od nacjonalizacji fabryk oraz od konfiskaty i rekwizycji własności prywatnej. Rządy bolszewickie trwały na szczęście zbyt krótko, aby program TKRP mógłby być zrealizowany w całości. Wojsko polskie oswobodziło Białystok 22 sierpnia 1920.
Białystok w niepodległej Polsce stał się trzecim co do wielkości ośrodkiem włókienniczym, po okręgu łódzkim i bielskim, pomimo odcięcia od chłonnego rynku rosyjskiego. W okresie międzywojennym funkcjonowało tu 28 fabryk, 11 przędzalni i 7 tkalni.
II wojna światowa W 1944 r. wojska radzieckie rabują urządzenia techniczne, maszyny i surowce z białostockich fabryk. W tym samym roku powstaje Zjednoczenie Fabryk Włókienniczych Okręgu Białostockiego i uruchomiona zostaje fabryka przy ul.