Bitwa morska pod Kamperduin (w angielskiej wersji: Camperdown) – starcie zbrojne, które miało miejsce 11 października 1797 roku podczas wojny Francji z pierwszą koalicją.
Bitwa morska stoczona w okolicach wsi Kamperduin, leżącej na północny zachód od Alkmaar w północno-zachodniej Holandii, pomiędzy flotą brytyjską dowodzoną przez admirała Duncana i holenderską dowodzoną przez admirała de Wintera. Bitwa zakończyła się zwycięstwem floty brytyjskiej.
Wstęp Od stycznia 1795 roku Holandia istniała jako Republika Batawska – państwo zorganizowane na wzór Republiki Francuskiej, z którą było sprzymierzone.
Admirał Duncan w 1797 roku blokował flotę holenderską (wtedy batawską) w Den Helder i Texel. Holenderska flota miała być użyta w ramach wyprawy organizowanej przez generała Lazare Hoche’a w celu osłony lądowania wojsk francuskich na terenie Irlandii, by wesprzeć tamtejsze antyangielskie powstanie. Istniały także plany, według których w Szkocji miało wylądować 50 000 żołnierzy holenderskich. Mieli oni opanować środkowy pas Szkocji z pomocą miejscowych zwolenników modelu państwa republikańskiego, którzy tworzyli organizację o nazwie Society of the United Scotsmen.