W tym przypadku atak brytyjski przeprowadzony został w pośpiechu, by nie pozwolić okrętom holenderskim schronić się na płytkich wodach przybrzeżnych. Duncan dał swym okrętom sygnał, by nie zważając na szyk atakowały najbliższe upatrzone jednostki holenderskie. Od tego momentu część okrętów brytyjskich wysunęła się znacznie do przodu, podczas gdy inni kapitanowie trzymali swe jednostki z tyłu. Na czele obu atakujących kolumn płynęły okręty przywódców – Duncana i Onslowa.
Venerable przełamał holenderską linię i rozpoczął walkę ze znajdującym się od strony zawietrznej flagowym okrętem de Wintera zwanym Vrijheid. Kilka dalszych okrętów brytyjskich całkowicie złamało linię floty holenderskiej, powodując zamieszanie, w którym wszystkie okręty obu eskadr zaangażowały się w walkę. Anglicy wychodząc na stronę zawietrzną eskadry de Wintera odcinali Holendrów od przybrzeżnych płycizn. Dalszy ciąg bitwy polegał na pojedynkach okrętu z okrętem.