Gdy de Winter 10 października dowiedział się o ruchach eskadry Duncana, natychmiast zawrócił, chcąc ponownie schronić się w porcie. Nie udało mu się jednak uniknąć walki.
Bitwa Obie floty spotkały się około 29 kilometrów (18 mil) od holenderskiego wybrzeża. Mający 24 okrętyWedług Małej Encyklopedii Wojskowej flota brytyjska liczyła 16 okrętów liniowych i 1066 dział oraz 8 fregat. Brytyjczycy przy wietrze północno-zachodnim zwróceni byli w kierunku południowo-wschodnim, natomiast Holendrzy, którzy mieli 25 okrętówWedług Małej Encyklopedii Wojskowej flota holenderska liczyła 16 okrętów liniowych i 1010 dział oraz 11 fregat., tworzyli jedną linię zwróconą w kierunku wschód-południe-wschód. W brytyjskiej linii bojowej było 16 okrętów liniowych, a holenderskiej 15 okrętów liniowych i jedna fregata; mniejsze okręty operowały poza głównym szykiem. Podobnie jak w stoczonej 8 lat później bitwie pod Trafalgarem, okręty brytyjskie zaatakowały w dwóch kolumnach od strony nawietrznej. Znajdujący się na okręcie Venerable Duncan bezpośrednio dowodził grupą wysuniętą na wschód, natomiast grupą wysuniętą na zachód dowodził Richard Onslow, który znajdował się na okręcie Monarch.