Maria ad Martyres; protodiakon Świętego Kolegium Kardynałów Romoaldo Braschi-Onesti (18 grudnia 1786) – kardynał diakon S. Nicola in Carcere Tulliano; sekretarz ds. Brewe Apostolskich; wielki przeor zakonu joannitów w Rzymie Filippo Carandini (29 stycznia 1787) – kardynał diakon S. Eustachio; prefekt Świętej Kongregacji Dobrego Rządu Ludovico Flangini Giovanelli (3 sierpnia 1789) – kardynał diakon S. Agata in Suburra Fabrizio Dionigi Ruffo (23 września 1791) – kardynał diakon S. Angelo in Pescheria; protektor królestwa Obojga Sycylii Giovanni Rinuccini (21 lutego 1794) – kardynał diakon S. Giorgio in Velabro
Po dwóch elektorów mianowali papież Benedykt XIV (Stuarta i Albaniego) i Klemens XIV (Carafę i Zeladę), pozostali byli nominatami Piusa VI.
Nieobecni 10 kardynałów nie przybyło do Wenecji:
Christoph Anton von Migazzi (23 listopada 1761) – kardynał prezbiter Ss. IV Coronati; protoprezbiter Świętego Kolegium Kardynałów; arcybiskup Wiednia Dominique de La Rochefoucauld (1 czerwca 1778) – kardynał prezbiter bez tytułu; arcybiskup Rouen Johann Heinrich von Frankenberg (1 czerwca 1778) – kardynał prezbiter bez tytułu; arcybiskup Mechelen Louis René Édouard de Rohan (1 czerwca 1778) – kardynał prezbiter bez tytułu;