Almo Sounds obcięła fundusze na promocję w Wielkiej Brytanii, wyznaczając Heap limit czasowy na przygotowanie nowych utworów na drugą płytę. Następnie powiedziano jej, że nowe utwory nie nadają się na przeboje i pozostawiono ją na łasce losu przez rok. Sytuacja pogorszyła się, kiedy sprzedano firmę Universalowi. Heap została porzucona przez Universal, pozostając bez kontraktu. Dopiero znacznie później, po zdobyciu komercyjnej renomy w ramach projektu Frou Frou z Guyem Sigsworthem i po ukazaniu się jej drugiej płyty solowej, Speak for Yourself, Heap udało się wznowić i Megaphone 14 listopada 2006, na początek nowego tournée USA jesienią 2006.
Podczas okresu kiedy Almo Sounds nie chciało nagrywać jej drugiej płyty, Heap pojawiła się na dwu singlach w Wielkiej Brytanii: Meantime, utworze Guya Sigswortha i Alexandra Nilere’a dla ścieżki dźwiękowej niezależnego filmu brytyjskiego pt. G:MT – Greenwich Mean Time, i Blanket, owocu jej współpracy z zespołem Urban Species, wydanym komercyjnie na dwu płytach kompaktowych, jak i na eponimowym albumie Urban Species. W międzyczasie i Megaphone został wydany na licencji Almo Sounds przez Aozora Records w Japonii w styczniu 2002, dodatkowo zawierając Blanket i remiks w wykonaniu Frou Frou jej utworu Aeroplane. Wideo z Aeroplane ukazało się wyłącznie w mediach japońskich.