EU40 (dawniej E400) – seria lokomotyw elektrycznych wyprodukowanych na zamówienie Kolei Walimskiej w 1913 roku i eksploatowanej do roku 1959. Seria składa się tylko z jednej lokomotywy. Do 1959 roku oznaczenie serii brzmiało E400 (jeden numer E401), na krótko w 1959 serię oznaczono jako EU40 (jeden numer EU40-01). Fizycznie lokomotywa prawdopodobnie nie nosiła takiego oznaczenia. Obecnie znajduje się na terenie grochowskiej lokomotywowni.
Zamówienie i konstrukcja Lokomotywa została zbudowana w 1913 w zakładach Hannoversche Waggonfabrik w Bremie (nr fabryczny 1629) na zamówienie utworzonej w 1912 roku prywatnej kolei Wüstewaltersdorfer Kleinbahn AG (Kolej Walimska SA). Kolej łączyła Jugowice i Walim, a trasa liczyła 4,7 km. Z uwagi na niewielką długość, wybrano dla niej system zasilania prądem stałym o napięciu 1000 V. Aparatura elektryczna lokomotywy była produkcji AEG. Lokomotywa mogła ciągnąć pociąg o masie 80 t z prędkością 12 km/h lub o masie 50 t z prędkością 20 km/h. Ostoja lokomotywy była z nitowanych profili stalowych, pudło z blachy na szkielecie z kątowników, od wewnątrz pokryte deskami. Dach był wykonany z desek pokrytych impregnowanym płótnem żaglowym. W nosach pudła znajdowały się żeliwne opory rozruchowe, zbiorniki powietrza, pneumatyczne piasecznice i sprężarka o napędzie elektrycznym.