Rodzina MD-80 była nową generacją DC-9, oficjalnie nazywaną DC-9-80 i DC-9 Super 80 i weszła do użytku w 1980 roku. Projekt MD-80 był podstawą do skonstruowania MD-90, który wszedł do służby w 1995 roku. Ostatnim wariantem był MD-95, który po połączeniu wytwórni Boeing i McDonnell Douglas w 1997 roku, przyjął nazwę Boeing 717-200.
Rodzina DC-9 należy do najlepiej sprzedających się samolotów w historii lotnictwa cywilnego, łącznie wyprodukowano ich ponad 2400 sztuk, co daje trzecie miejsce tuż za rodziną Boeing 737 (ponad 7000) i Airbus A320 (ponad 5000).
Seria MD-80 MD-80 to samoloty średniego zasięgu wprowadzone do użytku w 1980 roku. Projekt to nowa generacja DC-9 z dwoma silnikami turbowentylatorowymi zamontowanymi na tylnej części kadłuba, wysoce wydajnymi skrzydłami i ogonem w kształcie litery „T”. Ponadto, jest dłuższy niż DC-9 oraz ma większą maksymalną masę startową i większą pojemność zbiorników na paliwo. Został zaprojektowany na częste, krótkodystansowe loty, ze 130 do 172 pasażerami na pokładzie.