Małżeństwo i pobyt w Asyżu Po śmierci ojca Tartini poślubił w 1710 roku Elisabettę Premazore, pochodzącą z rodziny o niższej pozycji społecznej. Małżeństwo zostało zawarte bez zgody krewnych muzyka i wywołało konflikt z rodziną oraz z kardynałem Giorgiem Cornarem, z którym związana była żona Tartiniego.
W obawie przed postępowaniem karnym Tartini opuścił Padwę i schronił się w klasztorze franciszkanów w Asyżu. Okres ten miał zasadnicze znaczenie dla jego rozwoju muzycznego: poświęcił się intensywnym ćwiczeniom skrzypcowym, studiowaniu kompozycji i zagadnień akustycznych.
Według części przekazów w Asyżu zetknął się z czeskim kompozytorem i organistą Bohuslavem Matějem Černohorským. Bezpośredni zakres ich kontaktów nie jest jednak w pełni udokumentowany i w literaturze biograficznej bywa przedstawiany z różnym stopniem pewności.
Po wygaśnięciu konfliktu Tartini powrócił do żony. Od około 1714 roku pracował jako skrzypek w orkiestrach teatralnych i zespołach działających m.in. w Ankonie, Wenecji i innych miastach północnych oraz środkowych Włoch.
Rozwój kariery skrzypcowej thumb|Giuseppe Tartini, rycina z XVIII wieku