Według raportu jednego z wysłanników krajów niemieckich w Rzymie, Chrostopha Kölle, za zdecydowanych zelantów można było uznać jedynie około 12 kardynałów, a za zdecydowanych moderatich najwyżej 8Dominik Burkard: La percezione tedesca del conclave del 1823 e dell’elezione di Leone XII, [w:] .
Papabili Głównym faworytem konklawe był kandydat zelantów Antonio Gabriele Severoli, który miał przyjaciół w obu zwaśnionych stronnictwach. Duże szanse dawano także kardynałowi Francesco Castiglioniemu, którego popierały burbońska Francja, królestwo Sardynii oraz wielu purpuratów z obu stronnictw, w tym kardynał Consalvi. Oprócz tych dwóch faworytów jeszcze kilku innych wymienianych było jako papabili: Consalvi, Arezzo, Turriozzi, De Gregorio, Rivarola, Della Genga, Oppizoni, Bertazzoli i CavalchiniSede Vacante 1823; The Catholic Encyclopedia: Leo XII; Nielsen, s. 3..
16 września, już w trakcie trwania konklawe, austriacki ambasador, hrabia Anton Apponyi, poinformował kardynałów, że kardynał Giuseppe Albani został mianowany oficjalnym przedstawicielem Austrii na konklaweSede Vacante 1823;