pod Łowczówkiem, nad Nidą, pod Konarami i Jastkowem.
W sierpniu 1915 raniony i hospitalizowany w Niemczech, nie otrzymał zgody na powrót do jednostki. W marcu 1916 podjął pracę w kopalni węgla w Saksonii. Po powrocie do kraju, w grudniu 1916 podjął ponownie służbę w Legionach. Po tzw. kryzysie przysięgowym w lipcu 1917 osadzony w obozie internowania w Szczypiornie, a następnie w Łomży. W marcu 1918 zwolniony do domu z powodu choroby. Po zwolnieniu z obozu internowania wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej, gdzie pełnił kolejno funkcje dowódcy sekcji, plutonu i kompanii oraz komendanta lokalnej organizacji POW w Rogowie (pow. brzeziński). Brał udział w akcjach zbrojnych przeciwko Niemcom. Kierował m.in. akcją wysadzenia linii kolejowej na trasie Płyćwia – Rogów – Koluszki. W listopadzie 1918 uczestniczył w akcji rozbrajania żołnierzy niemieckich w Łodzi i Rogowie. 11 listopada 1918 brał udział w walkach, które umożliwiły opanowanie dworca kolejowego Łódź-Fabryczna.
W grudniu 1918 wstąpił do Wojska Polskiego i służył w 28 pułku piechoty „Dzieci Łódzkich”.