Notatka personalna Armii Krajowej na jego temat sygn. AAN, AK, 203-III-124, Notatka Ppłk. Kozielewski Marian, b.d., k. 113, mówiła: Ppłk. Kozielewski Marian, człowiek w gruncie rzeczy prawy, lecz ponad miarę zmanierowany, odznaczał się niepohamowanym parciem zrobienia karjery, co łącznie z brakiem wyrozumiałości dla podkomendnych wytworzyło wokół niego nieprzyjemną atmosferę, choć w istocie rzeczy zasługiwał i jako człowiek i jako Polak na lepszą opinję.
Jesienią 1942 Marian Kozielewski współorganizował operację wejścia swego brata w przebraniu ukraińskiego strażnika pomocniczej formacji SS do żydowskiego obozu tranzytowego w Izbicy.
Do powstania warszawskiego pozostając bez przydziału zgłosił się jako ochotnik. Jego losy w powstaniu nie są w pełni znane. Niektóre źródła mówią, że służył jako sanitariusz, choć brak informacji o konkretnym oddziale. Wiadomo, że uczestniczył w jednym z ataków na PAST-ę, gdzie został dwukrotnie trafiony przez niemieckiego snajpera, wynosząc z ognia rannego kilkunastoletniego powstańca. Ocalał, przeżywając m.in. ostrzał artyleryjski szpitala powstańczego, gdzie trafił ranny. Odnalazła go żona Jadwiga z d. Kroll. Po upadku powstania Kozielewscy trafili do obozu przejściowego w Pruszkowie. Następnie ukrywał się w Szydłowcu u rodziny Jadwigi.