Warszawa: 1940.
7 maja 1940 w ramach prowadzonej przez Niemców akcji AB, wraz z 69 podległymi sobie oficerami policji dystryktu warszawskiego został aresztowany przez Gestapo i osadzony na Pawiaku (stanowisko komendanta warszawskiego objął Aleksander Reszczyński). 14 sierpnia został wywieziony wraz z transportem 1666 współwięźniów i ofiar łapanek ulicznych do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz. Otrzymał numer obozowy 6535. Dzięki staraniom żony w maju 1941, z powodu bardzo złego stanu zdrowia, został zwolniony z obozu, z zastrzeżeniem obowiązku meldowania się na Gestapo. Następnie powrócił do Warszawy i zajął się działalnością konspiracyjną.
Był organizatorem i od maja 1941 r. pierwszym Inspektorem Głównym Państwowego Korpusu Bezpieczeństwa i Straży Samorządowych, formacji policyjnych podległych Delegaturze Rządu na Kraj, w randze podpułkownika. Państwowy Korpus Bezpieczeństwa stanowił zalążek policji, który miał się ujawnić po wojnie i objąć władzę. Funkcję tę pełnił aż do swojej rezygnacji w listopadzie 1943. Obowiązki przekazał w grudniu 1943 przedstawicielowi Stronnictwa Ludowego majorowi Stanisławowi Tabiszowi ps. „Panzer”, „Piotrowski”.