21 października 1953 nowelizacja ustawy rozszerzyła prawo do otrzymania paszportu na wszystkich mieszkańców krajów nadbałtyckich, wiejskich mieszkańców obwodów moskiewskiego i leningradzkiego oraz na wszystkich mieszkańców miast strefy nadgranicznej. Zakaz wydawania paszportów wewnętrznych, a więc i swobodnego podróżowania i osiedlania się w kraju, utrzymano dla ludności wiejskiej z innych rejonów ZSRR. Ścisłe brzmienie ustawy nie jest do dziś znane, gdyż została ona utajniona, a do wiadomości przekazano tylko dyrektywy z niej wynikające.
Ostatecznie ograniczenia w prawie posiadania paszportu wewnętrznego usunięto w ustawie z 28 sierpnia 1974, na mocy której prawo do jego posiadania miał każdy obywatel ZSRR powyżej 16 roku życia, niezależnie od miejsca zameldowania. Akcja wydawania paszportów ludności wiejskiej przebiegała jednak wolno i trwała jeszcze szereg lat.
Kategoria:Stalinizm Kategoria:Prawo w ZSRR Kategoria:Dokumenty tożsamości