Jan Lancaster, 1. książę Bedford KG (ur. 20 czerwca 1389, zm. 14 września 1435 w Rouen), młodszy syn króla Anglii Henryka IV Lancastera i Marii Bohun, córki 7. hrabiego Hereford. Młodszy brat króla Henryka V.
Po 1399 r. został kawalerem Orderu Podwiązki. W latach 1403–1414 był kapitanem zamku Berwick i zarządcą Marchii Wschodnich. W 1411 r. posłował do Szkocji. 16 maja 1414 r. został mianowany hrabią Kendal i księciem Bedford. 24 listopada tego samego roku został dodatkowo hrabią Richmond.
Kiedy jego brat, król Henryk V, wyprawiał się do Francji, Bedford sprawował w jego imieniu władzę w królestwie. Taka sytuacja miała miejsce w latach 1415, 1417 i 1421. Jan brał udział w wyprawie na Francję w 1415 r. Walczył pod Harfleur, gdzie 15 sierpnia pokonał flotę francuską. W 1417 r. prowadził ekspedycję na Szkocję. W latach 1422–1432 sprawował urząd gubernatora Normandii.
Po śmierci Henryka V w 1422 r. Jan został regentem Francji w imieniu swojego kilkumiesięcznego bratanka Henryka VI. Wykorzystując wewnętrzną słabość Francji, regent dążył do rozszerzenia angielskich posiadłości na kontynencie. 17 sierpnia 1424 r. odniósł swoje największe zwycięstwo pod Verneuil. 26 lipca 1426 r. został Lordem Wielkim Admirałem.