Wieś rozlokowana była nad potokiem Moszczanka oraz rzeką Łękawką. Te dwa cieki wodne wpadały na terenie miejscowości do Soły, która określała jej zachodnią granicę. Osada w początkach swojego istnienia posiadała powierzchnię około 250 ha, z czego około ⅓ była regularnie zalewana przez występującą z brzegów Sołę. W zachodniej części miejscowości, między Sołą a drogą z Żywca do Kęt, zlokalizowane były trzy stawy, nazywane „dworskimi”. Od północy wieś sąsiadowała ze stokami pobliskich gór, za którymi znajdowała się Tresna, od północnego wschodu – z Oczkowem, od wschodu – z Łękawicą, od południowego wschodu – z Moszczanicą, a od południa – ze Starym Żywcem.

W inwentarzu opublikowanym w 1712 Zadziele było wsią wchodzącą w skład klucza starożywieckiego. Było osadą rolną, a chłopi w niej zamieszkali mieli obowiązek posiadania konia. Pańszczyzna była odrabiana przez 14 rolników po półtora dnia tygodniowo. Na rzecz dworu pracowali również młynarze oraz pozostała ludność trudniąca się działalnością pozarolniczą.