Po powrocie do służby dowodził plutonem w 86 Łużyckim pułku artylerii przeciwlotniczej w Lesznie, a od maja 1946 plutonem, a następnie baterią szkolną w 88 samodzielnym pułku artylerii przeciwlotniczej w Koszalinie. Od maja do listopada 1946 przebywał na Kursie Dowódców Baterii w 88 pułku artylerii przeciwlotniczej. Od października 1948 pełnił służbę w Oficerskiej Szkole Artylerii Przeciwlotniczej w Koszalinie jako kierownik Kursu Doskonalenia Oficerów i Podoficerów, a od września 1949 dowódca 2 dywizjonu szkolnego. Od stycznia 1952 pełnił służbę w Dowództwie Artylerii WP jako zastępca szefa, a od 1953 szef Oddziału Artylerii Przeciwlotniczej. Przez miesiąc, od września do października 1954 był p.o. zastępcy dowódcy Artylerii WP ds. Artylerii Przeciwlotniczej. Od października 1954 dowodził 16 Dywizją Artylerii Przeciwlotniczej w Koszalinie. Od lutego 1956 w Dowództwie Artylerii Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy był zastępcą dowódcy Artylerii POW ds. Artylerii Przeciwlotniczej. Od maja 1957 do października 1959 był szefem Oddziału Artylerii Przeciwlotniczej w Szefostwie Artylerii WP w Warszawie. Z kolei od października 1959 do listopada 1962 był szefem Oddziału Operacyjno-Szkoleniowego w Szefostwie Wojsk Obrony Przeciwlotniczej.