Skamieniałości z Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu są kośćmi co najmniej pięciu osobników.
Kholumolumo charakteryzował się proporcjonalnie krótkimi i szerokimi kośćmi piszczelowymi; stosunek ich obwodu do ich długości wynosił 0,53:1, podczas gdy u wszystkich pozostałych zauropodomorfów nienależących do zauropodów (poza Antetonitrus i Blikanasaurus) stosunek ten nie przekraczał 0,49:1. Dinozaur ten różnił się od Antetonitrus kształtem trzonu kości piszczelowej, zwężającego się ku końcowi dalszemu w widoku bocznym i mającego prostą krawędź przednią i tylną. Od Blikanasaurus odróżniał tego dinozaura kształt czwartej kości śródstopia, proporcjonalnie dłuższej w stosunku do kości piszczelowej, z krótszym i szerszym końcem bliższym. Tylne kręgi szyjne były proporcjonalnie krótkie i wysokie (stosunek długości do wysokości trzonu kręgu 1,2:1). Kholumolumo wyróżniał się położeniem wyrostka kolczystego na przednich kręgach grzbietowych, którego podstawa umiejscowiona była przed przednią krawędzią wyrostka poprzecznego górnego (diapophysis). Trzony kręgów krzyżowych były proporcjonalnie bardzo krótkie (stosunek długości do wysokości trzonu kręgu 0,7:1). Jako cechę diagnostyczną K.