Negocjacje przeprowadzone w okresie od 16 stycznia 1990 do 15 maja 1990 zaowocowały porozumieniem w sprawie systemu politycznego, które zakładało m.in. likwidację systemu totalitarnego i oddzielenie struktur partyjnych od państwa. BPK zgodziła się na demokratyczne wybory do Wielkiego Zgromadzenia Narodowego Bułgarii oraz na zmiany w bułgarskiej konstytucji. Osiągnięte porozumienie gwarantowało pokojowe przejście do demokracji, co było bezspornym sukcesem ZSD.
ZSD w 7. Wielkim Zgromadzeniu Narodowym Stosownie do postanowień „Okrągłego Stołu”, 10 lipca 1990 odbyły się wolne wybory do Wielkiego Zgromadzenia Narodowego w celu uchwalenia nowej konstytucji. Na skutek braku rozwiniętych struktur terenowych ZSD zdobył tylko 144 mandaty (wobec 211 mandatów uzyskanych przez kandydatów Bułgarskiej Partii Socjalistycznej, BSP) i znalazł się w opozycji. Początkowo deputowani ZSD odmówili współpracy z socjalistami, jednak później porozumieli się z nimi, czego efektem był wybór Żeliu Żelewa na prezydenta kraju. Jesienią 1990, w świetle narastającego kryzysu politycznego i gospodarczego doszło do powołania koalicyjnego rządu Dimityra Popowa. W jego składzie znalazło się trzech przedstawicieli ZSD. Jednocześnie trwały prace nad nową konstytucją.