Na początku 1991 projekt ustawy zasadniczej został zdecydowanie odrzucony przez część deputowanych ZSD. 15 maja 1991 trzydziestu dziewięciu posłów, popieranych przez Krajową Radę Koordynacyjną ZSD, a także przez część bułgarskiej inteligencji i studentów, zbojkotowało obrady parlamentu i rozpoczęło strajk głodowy, żądając samorozwiązania Wielkiego Zgromadzenia Narodowego i przeprowadzenia nowych wyborów. Decyzja władz ZSD o poparciu protestujących deputowanych doprowadziła do rozłamu w partii. Z ZSD wystąpili m.in. przedstawiciele Bułgarskiej Partii Socjalistycznej i Partii Zielonych, którzy poparli projekt konstytucji. Ostatecznie 12 lipca 1991 parlament uchwalił nową ustawę zasadniczą. Wkrótce potem Wielkie Zgromadzenie Narodowe zostało rozwiązane.
ZSD w 36. Zgromadzeniu Narodowym Rozłam w ZSD okazał się trwały i przed wyborami do 36. Zgromadzenia Narodowego na scenie politycznej kraju pojawiły się nowe ugrupowania założone przez byłych działaczy ZSD, takie jak ZSD-Centrum (w jego składzie znalazły się m.in. Bułgarska Partia Socjaldemokratyczna i Ekogłasnost) i ZSD-Liberałowie (m.in. Partia Zielonych).