Ruch Harcerski Rzeczypospolitej (skrót: RHR; początkowo także jako Ruch Harcerski) – ogólnopolska, początkowo niejawna struktura środowisk harcerskich wywodzących się z KIHAM, działająca w latach 1983–1989. Powstała jako forma koordynacji pracy wychowawczej drużyn i środowisk dążących do zachowania tradycyjnego programu harcerskiego poza oficjalną linią władz ZHP.
Historia Ruch Harcerski ukształtował się po delegalizacji KIHAM w 1982 roku. Związane z nim środowiska kontynuowały działalność konspiracyjną i programową, tworząc ogólnopolską sieć współpracy instruktorów i drużyn. Początki nowej struktury związane są z 1983 rokiem i przygotowaniami do pielgrzymki papieża Jana Pawła II do Polski; wówczas środowiska niepokornego harcerstwa powołały Ruch Harcerski, określany jako konspiracyjna struktura kadrowa w ramach ZHP.
Pierwszym dużym przedsięwzięciem środowisk skupionych w Ruchu była Biała Służba podczas drugiej pielgrzymki Jana Pawła II do Polski w czerwcu 1983 roku. Akcja ta stała się ważnym doświadczeniem organizacyjnym i programowym dla środowisk pokihamowskich.
Program wychowawczy środowiska był formułowany m.in.