W następnych trzech latach nastąpiła dalsza rozbudowa Gwardii (przede wszystkim Młodej). Powstały: batalion marynarzy (odtworzony po kapitulacji poprzedniego batalionu pod Baylen), 6 pułków tyralierów i 6 pułków woltyżerów, batalion pociągu zaprzęgów. W związku z likwidacją Królestwa Holandii w 1810 do Gwardii włączono pewne jednostki gwardii holenderskiej. Pułk grenadierów pieszych otrzymał numer 2, pułk huzarów stał się zaś 2 pułkiem szwoleżerów-lansjerów. Do Gwardii włączono również cztery pułki piechoty Legii Nadwiślańskiej.
Kampania 1812 roku Kilka miesięcy przed kampanią przeciw Rosji w 1812 cesarz dokonał nowego podziału jednostek Gwardii. Wyodrębnił tym samym Gwardię Starą, Średnią i Młodą, przy czym podział przebiegał nieraz wewnątrz pułków, zależnie od stażu.
Po kampanii w 1812 roku Napoleon nie tylko starał się odbudować Gwardię, ale także powiększyć jej liczebność, aby w ten sposób wzmocnić morale całej Wielkiej Armii po nieudanej wyprawie. Wśród nowych pułków były 3 regimenty eklererów, z których trzeci, złożony z Polaków, został przydzielony do polskich szwoleżerów Gwardii.