Józefa Kaduka zrywali plakaty Polsko-Katolickiej Partii Ludowej. To powodowało, że podczas naprawiania szkód polscy aktywiści stosowali odwet na ulotkach partii Centrum. Do jawnej konfrontacji doszło, gdy podczas jednej z tych mszy parafianin z Romierzy – Matysek, będący inwalidą, rozdawał polskie ulotki wyborcze wychodzącym z kościoła wiernym. Widząc to ks. Józef Kaduk złapał starca za kołnierz i siłą wyprowadził z terenu parafii. Jan Gomoła publicznie porównał wówczas swojego proboszcza do faryzeuszy i zalecił wystrzegać się go. Dowiedziawszy się o tym, Józef Kaduk udał się rozwścieczony do niemieckiej prasy, gdzie w artykule zagroził polskiej mniejszości atakiem niemieckich bojówek, oskarżając Jana Gomołę o nawoływanie do wojny, łamania prawa państwowego i zasad kościoła oraz niszczenie niemieckiej kultury. Jan Gomoła od razu interweniował u księdza o odwołanie oszczerstw – nadaremno. Sprawę wyjaśniły „Nowiny Codzienne”. Później sprawą zajęły się też gazety w Polsce, co nadało sprawie dużego rozgłosu. W 1931 biskup Adolf Bertram polecił biskupowi Wojciechowi zbadanie sprawy, po czym ks. Kaduk otrzymał nakaz opuszczenia parafii w Grodzisku.