Jan Gomoła został umieszczony w bloku nr. 39 z numerem obozowym 7979. Po czasie do KL Buchenwald trafili również synowie Jana – Władysław, Antoni, Jan i Józef (dwóch kolejnych: Dominik i Ludwik zostali przydzieleni do KL Gross Rosen). Jan nie potrafił akceptować zasad i zakazów narzucanych przez Niemców. Często próbował stawiać jawny opór służbie obozowej, wtedy jego synowie i inni współwięźniowie musieli studzić jego zapał. Z racji wieku był autorytetem i podporą dla wielu współwięźniów, którzy widząc jego dobrą kondycję i wytrwałość mimo tak dużego wieku zyskiwali inspirację do dalszej walki o przeżycie.
Jan Gomoła początkowo pracował w kamieniołomie, a później dzięki pomocy współwięźniów i życzliwych Niemców trafił do zakładu krawieckiego, gdzie cerował skarpety. Jedynie dzięki temu uniknął wywózki starych więźniów do Dachau, gdzie czekałaby go pewna śmierć. Po wyzwoleniu obozu 11 kwietnia 1945 Jan Gomoła wraz z synami wyruszył w drogę powrotną do domu jeszcze przed przekazaniem obozu oddziałom radzieckim. Zmuszeni byli do ciągłych zmian środków transportu, w tym pieszej wędrówki.