W żegludze śródlądowej utrzymały się większe statki, nie mieszczące się na suchych pochylniach. mały|260x260px|Pochylnia Big Chute w Kanadzie Najbardziej znane istniejące pochylnie suche znajdują się na Kanale Elbląskim w Polsce. Skonstruowane zostały przez Georga Jacoba Steenke i działają od 1860 r. (cztery z nich, piąta powstała w roku 1881). Są to więc najstarsze śluzy mechaniczne na świecie (co uwzględnia łącznie pochylnie i podnośnie), pokonują różnicę poziomów wynoszącą łącznie 99 m. Mechanizmy holownicze wózków napędzane są przez koła wodne (w przypadku piątej, nowszej pochylni – turbinę Francisa), które zasila woda spływająca z górnego odcinka kanału do dolnego. Polska z racji posiadania tych pięciu pochylni jest obecnie krajem mającym najwięcej czynnych pochylni na świecie.
Podobna konstrukcyjnie pochylnia sucha, ale o napędzie elektrycznym, działa w Kanadzie w Big Chute na kanale Severn – Trent jako jedyna zachowana w Ameryce Północnej. Niewielka pochylnia sucha działa w Czechach na Wełtawie, na zaporze wodnej Orlik, ale przenosi tylko jachty do 6 t wagi. Z uwagi na stromy tor ma ona wózek dostosowany do jego nachylenia i na szczycie obrotnicę, podobnie jak pochylna mokra.