Większej pochylni mokrej, której tor częściowo zbudowano podczas budowy zapory, nigdy nie ukończono.
Pochylnia mokra wzdłużna mały|260x260px|Pochylnia w Ronquieres mały|260x260px|Pochylnia w Krasnojarsku Pochylnia mokra wzdłużna przenosi statki wraz z komorą (wanną, kesonem), do której statek wpływa, gdy komora połączona jest z górnym lub dolnym odcinkiem kanału. Komora porusza się w linii kanału, na torze biegnącym prosto między dolnym a górnym jego odcinkiem. Ma skośną podstawę, jej kształt dopasowany jest do nachylenia toru, które musi być niezmienne na całej jego długości, aby komora zachowała stałą pozycję i woda się z niej nie wylewała. Pochylnię mokrą napędza linowa wciągarka lub mechanizm kolei zębatej. Łączone odcinki kanału zakończone są wrotami, które otwiera się jednocześnie z wrotami komory, łącząc ją szczelnie z kanałem. Pochylnia tego rodzaju działa w Ronquieres w Belgii na Kanale Centralnym, ma napęd linowy i dwie komory pracujące niezależnie.