Wieże uzbrajane są zwykle w jedno lub dwa działa lub karabiny maszynowe; istniały też wieże dla reflektorów.
Czasza wieży pancernej opierała się na przedpancerzu oraz łożysku tocznym, co umożliwiało jej obrót w poziomie. Wieże wysuwane wyposażone były w urządzenia umożliwiające ich podnoszenie, na ogół w postaci przeciwwagi. Wieże należały do najdroższych elementów fortyfikacyjnych (według cen z lat 1930. obrotowa wieża dla ckm odporna na trafienie pociskiem 305 mm kosztowała ok. 200 tys. zł, a nieruchoma kopuła pancerna - ok. 40 tys.). Dla zabezpieczenia mechanizmów przed deszczem, w czasie pokoju wieże nakrywano blaszanymi osłonami.
Na ziemiach polskich pierwszą wieżą pancerną w forcie była zainstalowana w forcie 38 „Śmierdząca Skała” wieża Grussona. W twierdzy Kraków wieże podnoszone otrzymał w czasie modernizacji fort 44 „Tonie”.
Zbliżone ideowo i funkcjonalnie do wież pancernych są wieże artyleryjskie stosowane na okrętach i wieże stosowane na czołgach i innych pojazdach bojowych. Czasami stosowano wieże czołgowe, rzadziej okrętowe jako elementy fortyfikacji, w roli wież obrotowych.
Zobacz też Fahrpanzer Pantherturm
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Fortyfikacje