Za najstarszy i główny pochówek wewnątrz mauzoleum uważa się sarkofag z kamiennych płyt, wpuszczony w specjalne wgłębienie wykute w skale i znajdujący się w północno-zachodnim kącie pomieszczenia. W sarkofagu tym znajdował się szkielet mężczyzny ułożony na plecach z głową na zachód oraz resztki wyposażenia grobu: u nóg leżały 2 miecze, 3 oszczepy, żelazny hełm i gorytos, z którego zachowały się jedynie kółka do zawieszania, zdobiące go złote blaszki i żelazne groty strzał. Jeden z mieczy leżał przy boku zmarłego. Podczas badania grobu odkryto dużą ilość złotych blaszek, zdobiących odzież zmarłego.
Do tego pochówku, pochodzącego z II-I wieku p.n.e., archeolodzy zaliczają również 4 szkielety końskie i szkielet psa, znajdujące się na podłodze pośrodku mauzoleum. Szkielet piątego konia leżał na stopniach schodów. Wokół niego znaleziono rozsypane ułamki czarek z czarnej i czerwonej laki, pozostawione widocznie w czasie stypy. W pobliżu szkieletów końskich, w drewnianej trumnie, leżał głową na wschód szkielet mężczyzny.