Przez wymiar charakterystyczny zagadnienia należy rozumieć wymiar zjawiska o charakterze pewnej odległości mającej bezpośredni wpływ na stateczność ruchu płynu. Na przykład przy przepływie przez długą (L/d>50), gładką rurę o przekroju kołowym jest to średnica wewnętrzna rury, a nie jej długość, gdyż utrata stateczności ruchu w rurze nie zależy od jej długości, lecz od prędkości przepływu, lepkości płynu i jej średnicy. W przypadku opływu kulki jest to średnica kulki. W przypadku prostopadłego opływu cylindra o dużej długości w porównaniu z jego średnicą jest to średnica cylindra. Niekiedy ustalenie, co jest wymiarem charakterystycznym zagadnienia jest problematyczne i może być przedmiotem kontrowersji, jak na przykład przy opływie rzędów ożebrowanych rur w wymienniku ciepła, lub w przypadku przepływu płynu w ośrodku porowatym, w którym występują krzywoliniowe kanały porowe o zmiennej średnicy i krętości.
Gęstość płynu oraz jego lepkość dynamiczna i kinematyczna są parametrami fizycznymi płynu istniejącymi niezależnie od jego ruchu i są one najczęściej jednoznacznie określone w przypadku konkretnej substancji, choć i w tej materii zdarzają się niekiedy wątpliwości i kontrowersje na przykład dla płynów nieniutonowskich.