nie wymaga tego licencja BSD. Jedynym wymaganiem licencji BSD jest uznanie autorstwa oryginalnych twórców oprogramowania i brak restrykcji wobec sposobu wykorzystania jego kodu źródłowego. Z tego powodu kod udostępniony na zasadach licencji BSD może być wykorzystywany w zamkniętym oprogramowaniu, które w notach prawnych wymienia jego oryginalnych autorów. Przykładem może być obsługa protokołu TCP/IP wykorzystywana w Microsoft Windows i OS X, wywodzące się oryginalnie z kodu udostępnionego na zasadach licencji BSD.
Zwolennicy GNU GPL argumentują, że wymuszenie, aby prace pochodne od wolnego oprogramowania pozostały wolne powoduje ciągły wzrost społeczności wolnego oprogramowania i wymusza na wszystkich użytkownikach równy wkład w jej rozwój. Programiści pracujący nad kodem objętym GNU GPL muszą udostępnić kod źródłowy każdemu, kto otrzymał lub kupił plik obiektowy. Nie wymaga to, aby wszystkie zmiany w oprogramowaniu były upublicznione; wymaga tylko, aby kod źródłowy towarzyszył kodowi obiektowemu, jeśli ten jest rozprowadzany. Programiści mogą nie upubliczniać zmian w swoim oprogramowaniu;