wymaga się od nich tylko, aby dzielili się kodem źródłowym z każdym, kto otrzymał kod obiektowy.
Zwolennicy licencji BSD uważają natomiast, że zapewnia ona użytkownikom większą wolność, ponieważ zezwala na wykorzystanie kodu źródłowego w dowolnie wybranym przez użytkownika celu, ustępując tylko oprogramowaniu będącemu własnością publiczną. Taka natura licencji BSD spowodowała coraz częstsze umieszczanie dobrze rozwiniętego kodu w zamkniętym oprogramowaniu. W odpowiedzi na te argumenty zwolennicy licencji GNU GPL wykazują, że jest to bardziej władza niż niezbędna wolnośćGNU.org: Wolność czy władza. Dlatego prawo do stworzenia oprogramowania o zamkniętym kodzie źródłowym nie jest wpisane do czterech podstawowych wolności współczesnej definicji wolnego oprogramowania.
Kod udostępniony na zasadach licencji BSD może być udostępniony na zasadach GNU GPL bez zgody wszystkich jego autorów, gdyż jest ona zgodna z licencją GPL. Natomiast kod udostępniony na zasadach GNU GPL nie może być udostępniony na zasadach licencji BSD bez zgody wszystkich jego autorów, ponieważ GPL nie jest zgodna z BSD. Projekty rozwijające systemy operacyjne z rodziny BSD starają się unikać umieszczania kodu udostępnionego na zasadach GNU GPL w podstawowych częściach swoich systemów.