Wartości egalitarne stanowią fundament dla postawy chrześcijańskiej lewicy, której przedstawiciele uważają działanie na rzecz uciśnionych za obowiązek religijny. Wsparciem dla tego podejścia bywa przywoływany fragment Ewangelii Mateusza (25:31–46). Ponadto niemal wszystkie główne religie odwołują się do tzw. złotej reguły etycznej, nakazującej niesienie pomocy bliźnim, co potwierdza, iż zwolennicy różnych wyznań postrzegają ruch na rzecz sprawiedliwości społecznej jako zgodny z ich wiarą.
Termin „sprawiedliwość społeczna” został pierwszy raz użyty w 1840 przez włoskiego katolickiego teologa Luigiego Taparellego, związanego z Towarzystwem Jezusowym, który inspirował się pismami Tomasza z Akwinu. W nauce chrześcijańskiej lewicy sprawiedliwość społeczna, wyrzeczenie się władzy, pokora, przebaczenie oraz prywatna modlitwa – w przeciwieństwie do publicznie narzucanej – są traktowane jako nakazy Ewangelii. W Piśmie Świętym znajdują się liczne relacje, w których Jezus wielokrotnie opowiada się po stronie ubogich i wykluczonych, przeciwstawiając się bogatym, wpływowym i elitom religijnym. Przedstawiciele chrześcijańskiej lewicy podkreślają aktualność oraz znaczenie tego stanowiska.