Odwołując się do zasady „nadstawiania drugiego policzka”, którą uważają za nadrzędną wobec starotestamentowej zasady „oko za oko”, chrześcijańska lewica często prezentuje postawę pacyfistyczną, sprzeciwiając się polityce promującej militaryzm.
W historii ruchów religijnych lewicowy charakter wykazywała m.in. średniowieczna sekta waldensów. Ponadto niektórzy przedstawiciele chrześcijańskiej lewicy, jak również niektórzy niereligijni socjaliści, dostrzegają w Ewangeliach uzasadnienie dla anarchizmu, komunizmu i socjalizmu. Chrześcijańska lewica jest kategorią szeroką, obejmującą zarówno chrześcijański socjalizm, jak i chrześcijan, którzy nie utożsamiają się z socjalizmem.
Historia Młodość W początkowym okresie istnienia ruchów lewicowych sprzeciwiających się establishmentowi – takich jak socjalizm czy komunizm, które w XIX wieku były silnie antyklerykalne – część kościołów instytucjonalnych była kierowana przez duchownych postrzegających rewolucję jako zagrożenie dla własnej pozycji i władzy. Kościół był wówczas często uważany za część porządku ustanowionego.